سه شنبهی آخر اسفند

دوست دارم
سه شنبهی آخر اسفند
از زیر کُرسی ِ تنهاییام
نبودنت را بکِشم بیرون
بیاندازم کفِ اتاق
شعر بپاشم روش
کبریت بزنم
و از آتشِ یک سال انتظار
بپرَم ..
کابوس این خوابِ زمستانی است
شکوفه، بهانهی تو باشد
تو پیراهنِ تمام فصلها که در راهند ..
+ نوشته شده در چهارشنبه ۳۰ اسفند ۱۳۹۱ ساعت 0:34 توسط مازرونے کیجا
|