دوست دارم
سه شنبه‌ی آخر اسفند

از زیر کُرسی ِ تنهایی‌ام

نبودنت را بکِشم بیرون

بی‌اندازم کفِ اتاق

شعر بپاشم روش

کبریت بزنم

و از آتشِ یک سال انتظار

بپرَم ..


بهار بی‌حضورِ تو
کابوس این خوابِ زمستانی است


دوست دارم
شکوفه، بهانه‌ی تو باشد


تو پیراهنِ تمام فصل‌ها که در راهند ..