ميداني...


زن معني خيلي از عناصر زندگيست...


مثل همان لبخند تلخ براي آرامش تو به هنگام بي قراري هاي مدام...


مثل همان عاشقانه ي هنگام غروب...


مثل همان بي پناهي و مظلوميت آني وسط ميدان جنگ با او ..


مثل تفسير تمام دوستت دارم هايي كه هر روز برايت خرج ميكند...


و خوب كه نگاهش كني ...

ميفهمي خدا هم زيباست ...


وشايد او همان فلسفه ي آفرينش آغوش است ...


و بعد از تمام اينها به درك اين خواهي رسيد كه


زن – مادر- معصوميت


و شايد او امانت تو باشد اي مرد ...


اي كاش امانت دار خوبي باشي....